۵ سال میشه که این وبلاگ آپدیت نمیشه ولی من عادت کردم که مسکن دلم بی تابم را از آخرین پست این وبلاگ بگیرم همیشه. وبلاگ زنده یاد سید حسن حسینی(مسیحا) است.
آخرین پست وبلاگ آن عزیز:
"يک نکته يک نگاه
چه نعمتی است نادانی برای بالهای پرنده.دانستن حجم قفس را به رخ بال پرنده می کشد.آّه چه می شد اگر نمی دانستم !همين معنی را بيدل دهلوی پيچيده در حله ای از فلسفه و دانايی عرضه می کند. خوشا به حال آنها که نمی دانند وبالهايشان با قفس فالوده می خورد:
زين پيش که دل قابل فرهنگ نبود از پيچ وخم تعلقم ننگ نبود
آگاهی ام از هردو جهان وحشت داد تا بال نداشتم قفس تنگ نبود!
حسن حسينی(مسيحا)"
پاورقی:
ناگزیر از سفرم، بی سرو سامان چون "باد" به "گرفتار رهائی" نتوان گفت آزاد
کوچ تا چند؟ مگر می شود از خویش گریخت "بال" تنها غم غربت به پرستوها داد
یا علی.
|
+| نوشته شده توسط
ج و ا د در
2 Sep 2009
|