RSS  

من وبلاگم رو در دو قسمت می نویسم. تو قسمت اول اتفاقات و فرهنگ و رسوم اینجا را به درخواست دوستانم توی ایران می نویسم که دوست دارند بدونند اینجا چه خبره و خودم واقعا آنچنان علاقه ای به این قسمت ندارم. این رو برای بچه های گفتم که اینجا هستند و هی میگند جواد اینقدر از فرهنگ اینجا ننویس! مگه ندید بدیدی! کم کم عادت می کنی.( خدائیش هم ندیدیم دیگه بابا)

و قسمت پاورقی که هر شعری که می نویسم با هدف و منظوری می نویسم و صرفا به خاطر قشنگی یه شعر اون رو نمی نویسم!

 می خوام اگه برسیم با این مجید ترکه و داش حمید یه قسمت تو وبلاگ باز کنیم که بچه هائی که می خواند اپلای کنند و مشکل دارند بیاند سوالاشون رو بپرسند و ما اگه تو اون زمینه تجربه ای داشته باشیم کمی کمکشون کنیم. من که مثل آدم پذیرش نگرفتم و کلی مشکل تافل و جی آر ای داشتم و مجید هم خدای مخ زنی بود. در مورد این داش مجید که اینقدر اذیتش می کنم همینو بگم که خدای اخلاقه تو اخلاق و تو درس اگه تو ایران بود شرط می بندم ۲ ساله دکترا می گرفت چون ۷ تا ژورنال و ۶ تا مقاله کنفرانس داشت دوران فوقش!!!! این آدم از آکسفورد، ملبورن، یو بی سی، مینه سوتا، یو آی یو سی و... پذیرش با بورس کامل داشت. اس او پی این آدم  رو یه استاد تو ام آی تی ادیت کرده بود ( رئیس بخش پذیرش) و نمیدونم چرا یه دفعه پذیرش ام آی تی این آدم کنسل شد و جاهای دیگه هم اپلای نکرده بود و هرجا اپلای کرده بود پذیرش گرفته بود این ترکعلی. من و مجید تقریبا تمام پسوردهای هم رو داریم و خبر بعضی از پذیرش هاشو من بعد از چک کردن ای میلاش بهش میدادم! خلاصه شاید یه همچین کاری کردیم!  داش حمید هم تو کاناداست و می تونه به بچه هائی که میخواند برند اونجا کمک کنه. کارش خیلی درسته مثل مجید.

خیلی این رو گوش کردم تو این ۲ روز!

پاورقی بی ربط:

بابام وقتی از زمونه  شاکی میشد این شعرو میخوند برامون:

خوشبخت کسی ست کره خر آمد الاغ رفت    بدبخت کسی ست که گرفتار عقل شد

 پاورقی اصلی:

تو هم درد مرا درمان نخواهی کرد می دانم      فقط آرامشم را میدهی بر باد می دانم

یا علی