RSS  

انتخابات ایران نزدیک شده و تب انتخابات همه جا رو پر کرده و به خاطر سیستم غلط کشورمون تو معرفی کاندیداها باز هم کاندیداها برای خیلی ها ناشناخته هستند. واقعا مسخره هست که هر کاندیدائی فقط می تونه ۱۷ ساعت تو کل صدا و سیما خودش رو معرفی کنه. اونم تو مملکتی که هنوز اینترنت بین همه مردمش جا نیفتاده و هنوز صدا و سیما افسار اخبار رو در دست داره.

این روزها همه تب میرحسین دارند که من اعتقاد دارم بیشترشون خواسته یا ناخواسته فقط به این دلیل طرفداری می کنند که می خواهند از دست رئیس جمهور محبوب راحت شوند. رئیس جمهور ایده آل من یکی مثل عبدالله نوری بود که کاندید نشد.   موسوی به نظر من خیلی علامت سوال داره. یادمون نره که سال ۶۷ موسوی نخست وزیر بود. باید در موردش تامل بشه.  هنوز هم اصلا صریح و درست نگفته اینور هست یا اونور. بزرگ ترین امتیازش هم حمایت خاتمیه و الا من چیز دیگری ندیدم.

 به نظر من کروبی می تونه گزینه بهتری باشه. من ارادت والائی به عطاالله مهاجرانی دارم که یکی از حامیان سرسخت کروبیه. تصور اینکه ایرانی با معاون اولی کرباسچی داشتن هم شور زیادی به آدم میده. من آدم های اطراف کروبی رو خیلی بیشتر قبول دارم منهای ابطهی که دلیلم هم شخصیه. امیدوارم یکی بیاد که اول اقتصاد و دوم سیاست خارجی رو بهتونه بهبود بده. داریم تو دنیا خیلی منزوی میشیم.